ฤาฟ้ากำหนด>>>บทที่3<<<
posted on 18 Aug 2008 21:26 by deta in Novel"เซร่า เซร่า"
เสียงเรียกหวานหยดหากแต่เจือไปด้วยความตระหนก ทำให้เจ้าหญิงองค์น้อยต้องรีบวิ่งมาหาเสด็จแม่ของตน
"อะไรเพคะเสด็จแม่?"เซร่าถามอย่างตระหนก
อยู่มานานก็จริง แต่เธอเพิ่งจะเคยได้ยินเสียงตระหนกเช่นนี้เป็นครั้งแรก......
"ท่านพ่อ...ท่านพ่อของเจ้า....."
"ท่านพ่อ...ท่านพ่อทำไม?"เสียงดังลั่นอย่างตกใจ
"ท่านพ่อของเจ้าป่วยหนัก ตัวข้าก็พอจะมีสูตรการปรุงยาอยู่บ้าง ทว่า......" ไซเนสตราเอ่ยเสียงแผ่วพร้อมบิดมือไปมาอย่างกังวล
"แต่อะไรเพคะท่านแม่ แต่อะไร?"เซร่าถามอย่างร้อนรน
"แต่ข้ามิอาจไปหาวัตถุดิบอย่างสุดท้ายได้ ข้าไม่ไว้ใจทหารพวกนี้ โอ...เซร่าเอ๋ย.......ข้าไว้ใจแต่เจ้าเพียงผู้เดียว"
"ได้เพคะเสด็จแม่ หม่อมฉันจะออกไปหาของอย่างสุดท้ายเองเพคะ"เด็กสาวรับคำ
"โอ....ข้าขอบคุณเจ้าเหลือเกินเซร่า......ข้าต้องการสตรอเบอร์รี่ป่าผลโตหนึ่งตระกร้านะ"
"ได้สิเพคะเสด็จแม่ และหม่อมฉันจะไม่กลับมาจนกว่าจะได้เพคะ"คำกำชับมั่นเหมาะแบบที่ไซเนสตราคาดว่าจะได้ยินตั้งแต่ต้นทำให้นางคลี่รอยยิ้ม
"มิเสียแรงที่ไว้ใจเจ้า....อย่าได้กลับมาจนกว่าจะเจอล่ะ"
"เพคะ"เด็กสาวพยักหน้า
โดยมิรู้ตัวเลย
ว่าตนเองได้ตกลงไปในหลุมพรางอันดำมืดของแม่มดเสียแล้ว.....................
- - - - - - - - - - - -
เซร่าหยิบชุดฮู้ดของเธอสวมทับชุดเดิมอีกสี่ห้าชั้นเพื่อกันหนาว ขณะที่แม่นมผู้เลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เด็กเดินเข้ามาพร้อมตระกร้าในมือและได้เอ่ยอย่างเป็นห่วง
"เอาจริงหรือเพคะองค์หญิง ช่วงนี้ฤดูหนาวนะเพคะ"
"ไม่เป็นไรน่านม ข้าบอกว่าได้ก็คือได้ วาจากษัตริย์ ตรัสแล้วมิอาจคืนคำได้หรอกนะ"
"แต่ว่า..."
"ขอบใจจ้ะนม"
- - - - - - - - - - - -
ทุกสรรพสิ่งรอบด้านขาวโพลน ต้นไม้ไร้ใบมีเพียงหิมะปกคลุม ไม่มีแม้เพียงต้นหญ้า.....
หากนางฉุกใจคิดแม้สักนิด ก็คงจะรู้ตัว
ว่าตน.....
เริ่มถลำลึกเข้ามาในหลุมพรางนี้มากกว่าครึ่งแล้ว......
"สตรอเบอร์รี่ป่างั้นหรือ.....มันจะอยู่ตรงไหนกันบ้างนะ...."เซร่าคิดแล้วเดินลึกเข้าไปในป่า ลึกเข้าไป เช่นเดียวกับช่วงเวลาที่ตกลงในหลุมเช่นกัน......
"โอ๊ย ไม่เห็นมีสักนิด......"
แล้วท่านพ่อ.........แล้วเราล่ะ.........จะทำอย่างไรดี
วาจากษัตริย์ ตรัสแล้วมิอาจคืนคำ
วาจาเสียดแทงใจประหนึ่งเข็มนับร้อยนับพันเล่มที่ถาโถมเข้ามาทิ่มที่ดวงจิต..........
ใช่.....
เธอกล่าวเอง........
เธอรับเอง...........
น้ำสีใสเริ่มคลอหน่วย ริมฝีปากแดงสั่นระริก ก่อนเจ้าตัวจะปาดมันออกแล้วคิดอย่างมุ่งมั่น
ที่นี่ไม่มี ที่อื่นอาจจะมีก็ได้........
แต่ก่อนจะได้ก้าวเดินต่อไปเสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้น
"ไง! เจอกันอีกแล้วนะ"
"ใครน่ะ??"เธอสวนกลับอย่างตกใจพร้อมกวาดตามองรอบกายอย่างตระหนก
"เจ้ามองอะไรกัน? ข้าอยู่นี่ต่างหาก" เสียงนั้นดังขึ้นอีก เซร่ากรีดร้องอย่างตกใจเมื่อเห็นที่มาของต้นเสียง
ก็นั่นน่ะ...
มันบนหัวเธอนี่!!!!!!!!!!
"ปัดโธ่!!! เงียบหน่อยเซ่!!!!!!!! นี่ข้าเอง แหกตามองให้ดี ดู เจ้าจำข้าไม่ได้หรือไงกัน?"ต้นเสียงโวยอย่างไม่พอใจ ทำให้เด็กสาวสงบสติของตนก่อนจะแหกตามองอย่างที่เขาว่า.......
นัยต์ตาสีแดง ปากสีแดง ผมสีดำยาวระต้นคอ ปีกสีดำสนิท.......
"เอริก!!!!!!!!!!!!!"
"ช่ายยยยยยยยยย เจ้าจำข้าได้เสียที เย้!"ผู้ถูกขานชื่อเอ่ยอย่างดีใจก่อนจะกระโดดโลดเต้นไปมาราวกับเป็นเด็กเล็กๆ สักพักก่อนจะกล่าวต่อ
"ว่าแต่...เจ้าชื่อเซร่าใช่ไหม? ก่อนหน้านี้ข้าไม่ได้ถามเจ้านี่"
"ใช่ ข้าชื่อเซร่า"
"แล้ว...เจ้ามาทำอะไรในที่แบบนี้?"
"...คึ...คือว่า.....ข้ามาหาสตรอเบอร์รี่ป่าไปทำยาให้กับท่านพ่อน่ะ"เซร่าละล่ำละลักตอบแต่แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นท่าทีเหมือนเธอเป็นคนบ้าของเอริก
"จะบ้าเหรอ????"
เอริกร้องเสียงหลงก่อนจะเริ่มร่ายยาวอย่างที่มิได้เปิดโอกาศให้เซร่าได้ถามแม้แต่น้อย
"บ้าไปแล้ว บ้าแน่ๆ คนที่สั่งเจ้ายังสติดีอยู่หรือเปล่านี่ หน้าหนาวเช่นนี้น่ะหรือ น่าขำสิ้นดี บ้าๆๆ บ้าแน่ๆ บ้าชัวร์ๆ เรื่องตลกแห่งศรรตวรรตแน่ๆเลย ถ้าเป็นแถบประเทศทางใต้ล่ะก็ว่าไปอย่าง"
"มะ...ไม่มีหรือ?"เสียงเล็กขัดการบ่นพึมของเขาขึ้น
"อะไรไม่มี?"
"สตรอเบอร์รี่"
"ก็ไม่มีน่ะสิ อย่างที่ว่า ถ้าเป็นแถบทางใต้ล่ะว่าไปอย่าง แถวนั้นสตรเบอร์รี่กำลังดกเชียว"
"เจ้าช่วยข้าหน่อยได้ไหม เอริก?..........ข้า.......ขอร้องล่ะ"วาจาร้องขอความเห็นใจแบบที่ไม่เคยทำมาก่อนในชีวิตทำให้ปิศาจหนุ่มผ่อนคลายความเครียดลงก่อนกล่าวเบา
"ได้ซิ แต่ข้าขอแลกกับกำไลทองของเจ้า"
"ได้สิ นี่จ้ะ"
"รอสักเดี๋ยว แล้วข้าจะกลับมา" สิ้นคำ ปีกใหญ่ของเขาก็พาเขาโผนทะยานสู่ฟากฟ้า ทิ้งให้เจ้าหญิงองค์น้อยยืนมองตามไปอย่างมีความหวังก่อนจะค่อยๆหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า...............
โดยไม่รู้แม้แต่นิด...
ว่าเอริก
ทำหน้าที่ประดุจโคมไฟที่ฉุดรั้งเธอขึ้นมาจากหลุมพรางอันมืดมนนั้น...............................
ชริๆๆ
ฟิคนี้ม่วนดีเหมียนกัล
แต่รอรีไรท์ได้ปะ
อ่านหน้าคอมมานปวดตา
#1 By KRAZE never exists. on 2008-08-19 16:53